گاهی یک شهر را نه با میدانها و بناهای تاریخیاش، نه با موزهها و خیابانهایش، بلکه با طعمی که در ذهن یک مسافر باقی میگذارد میتوان به یاد آورد.
مسافری را تصور کنید که پس از ساعتها قدمزدن در یک شهر تاریخی، پشت میزی مینشیند و غذایی را امتحان میکند که پیش از آن نامش را هم نشنیده است. قاشق اول شاید فقط یک غذا باشد، اما قاشقهای بعدی کمکم تبدیل به بخشی از تجربه سفر او میشوند؛ از مواد اولیه میپرسد، درباره شیوه پخت کنجکاو میشود، نام غذا را به خاطر میسپارد و شاید وقتی به کشورش برگشت، درباره همان طعم برای دیگران تعریف کند.
این همان جایی است که گردشگری خوراک از یک وعده غذا فراتر میرود و به بخشی از اقتصاد گردشگری تبدیل میشود.
در بسیاری از مقاصد گردشگری دنیا، غذا سالهاست فقط چیزی برای سیر کردن مسافر نیست؛ بخشی از هویت مقصد است. گردشگر برای تجربه یک طعم محلی، حضور در بازارهای غذایی، شرکت در جشنوارههای خوراک و حتی یادگیری شیوه پخت غذا سفر میکند و همین تجربه، پول گردشگر را در زنجیرهای از رستوران، هتل، کشاورز، تولیدکننده، بازار و صنایع وابسته به گردشگری به گردش درمیآورد.
اصفهان با این همه میراث تاریخی و فرهنگی، از چنین ظرفیتی کم ندارد.
شهر اصفهان فقط میدان نقش جهان و سیوسهپل و عالیقاپو نیست. پشت این بناها، فرهنگی قرار دارد که بخشی از آن در سفره مردم شکل گرفته است؛ غذاهایی که نسل به نسل منتقل شدهاند و هرکدام میتوانند روایتی از زندگی، اقلیم و فرهنگ این شهر باشند.
حالا قرار است دوباره بخشی از این روایت بر سر سفرهای تازه بازخوانی شود.
هتل پارسیان عالیقاپو اصفهان در ادامه مسیری که سال گذشته با رونمایی از منوی غذاهای سنتی و اصیل اصفهان آغاز کرد، همزمان با هفته گردشگری امسال نیز سراغ غذاهای ایرانی و اصفهانی رفته است؛ این بار نه فقط با یک منوی جدید، بلکه با ایجاد یک رقابت حرفهای میان آشپزهایی که قرار است میراث خوراک این شهر را در قالبی متفاوت به نمایش بگذارند.
هفتم مهرماه، ۱۰ آشپز منتخب از هتلها، اقامتگاهها و رستورانهای سنتی در هتل پارسیان عالیقاپو گرد هم میآیند تا در یک رقابت آشپزی، توانایی خود را به نمایش بگذارند؛ رقابتی که داوران بینالمللی آشپزی، آثار شرکتکنندگان را بر اساس معیارهای تخصصی ارزیابی خواهند کرد.
این رویداد البته ادامه یک مسیر است. سال گذشته نیز هتل پارسیان عالیقاپو در همین ایام و با حضور استاندار اصفهان، مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، رئیس جامعه هتلداران و جمعی از فعالان و بزرگان صنعت گردشگری، از منوی غذاهای سنتی و اصیل اصفهان رونمایی کرده بود.
امسال اما رقابت، بخش دیگری از ماجراست؛ رقابتی که میتواند توجه دوبارهای به ظرفیت غذاهای اصیل اصفهان جلب کند و نشان دهد که گردشگری خوراک میتواند در کنار میراث تاریخی، به یکی از ابزارهای معرفی شهر تبدیل شود.
شاید یک گردشگر خارجی برای دیدن میدان نقش جهان هزاران کیلومتر سفر کند، اما آنچه او را به یک مقصد دوباره برمیگرداند، همیشه یک بنای تاریخی نیست. گاهی یک تجربه است؛ یک طعم، یک بازار، یک رستوران، یک غذای محلی یا حتی خاطرهای که از نشستن پشت یک سفره با خود به خانه میبرد.
اگر اصفهان بتواند چنین تجربهای را برای گردشگران خلق کند، غذا دیگر تنها یک هزینه در برنامه سفر نخواهد بود؛ میتواند بخشی از اقتصاد گردشگری شهر باشد.
در این میان، اقداماتی از جنس آنچه هتل پارسیان عالیقاپو دنبال میکند، میتواند آغاز یک گفتوگوی جدیتر درباره گردشگری خوراک اصفهان باشد؛ گفتوگویی که در آن آشپز، رستوران، هتل، تولیدکننده مواد غذایی، کشاورز، صنایع دستی و حتی صنعت حملونقل میتوانند در یک زنجیره اقتصادی مشترک قرار بگیرند.
امید این است که اصفهان در کنار معرفی بناها و جاذبههای تاریخی خود، بتواند طعم اصفهان را نیز به گردشگر معرفی کند؛ طعمی که شاید یک گردشگر را برای نخستین بار به شهر بیاورد و تجربهای متفاوت، او را برای بار دوم به اصفهان برگرداند.
هفته گردشگری شاید بهترین فرصت برای شروع چنین مسیری باشد؛ مسیری که اگر درست ادامه پیدا کند، میتواند از یک مسابقه آشپزی فراتر برود و به بخشی از روایت گردشگری اصفهان تبدیل شود.
در این میان باید از هتل پارسیان عالیقاپو برای توجه به ظرفیت غذاهای سنتی و تلاش برای پیوند دادن آشپزی، گردشگری و اقتصاد شهری قدردانی کرد؛ چراکه رونق گردشگری فقط با ساختن جاذبه جدید اتفاق نمیافتد. گاهی کافی است آنچه از گذشته داریم، با نگاه تازهای دوباره روایت کنیم.
